Op 21 september 1934 werd in Breda de eerste Rooms-Katholieke heren hockeyvereniging ‘Push’ opgericht, mede dankzij de inzet van kapelaan Wolters van de Baronielaankerk. Al snel groeide de club, en in 1936 kreeg Push een prachtig complex aan de Bouvignelaan.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog bleef de vereniging actief en fuseerde in 1942 met de dames van de Katholieke sportvereniging HDS (Houdt Dapper Stand). De periode na de oorlog stond in het teken van herstel: de kleedruimtes waren afgebrand en de velden onbespeelbaar. Push maakte daarom plannen om de accommodatie weer op niveau te brengen.
In de daaropvolgende jaren werd duidelijk dat de faciliteiten aan vervanging toe waren. De kleedruimtes waren primitief, een kantine ontbrak en de laaggelegen velden stonden vaak onder water. Dit leidde tot de beslissing om te verhuizen naar een nieuw sportcomplex aan de Heerbaan. Om de overgang soepel te laten verlopen, speelden de senioren vanaf 1960 tijdelijk op de velden van Sportpark Zwart Wit. Uiteindelijk betrok Push in oktober 1969, tijdens het lustrumjaar, het nieuwe hockeycomplex.
De vereniging bleef zich ontwikkelen en met de opening van het gemeentelijk Sportcentrum werd zaalhockey onderdeel van Push. In 1979 kreeg Push zelfs een eigen sporthal, mogelijk gemaakt door de ‘Stichting Sporthal Push’, wat zaalhockey binnen de club een sterke impuls gaf.
De club bleef vooruitstrevend. Tijdens de Algemene Ledenvergadering van 30 mei 1983 werd vrijwel unaniem ingestemd met de aanleg van een kunstgrasveld en een experimenteel miniveldje. Op 12 november 1983 werden deze officieel in gebruik genomen. De groei zette door, en op 5 oktober 1991 kwamen daar nog twee nieuwe kunstgrasvelden bij.
Om extra ondersteuning te bieden aan de club, werd op 5 maart 1990 de stichting ‘Vrienden van Push’ opgericht. Voor fl. 1.000,00 per jaar konden leden deelnemen aan deze groep, die projecten en ideeën van het bestuur zowel financieel als op andere manieren ondersteunde.
In 1995 kocht de vereniging het clubhuis aan de Heerbaan, waarna een grondige verbouwing volgde.
Een jaar later, in 1996, nam Push opnieuw een bijzondere stap: enkele ouders namen het initiatief om LG-hockey op te richten, speciaal voor kinderen met een lichamelijke beperking. Push was de eerste vereniging in Nederland die dit mogelijk maakte en breidde dit later uit met G-hockey voor kinderen met een geestelijke beperking. Inmiddels heeft de club zowel een junioren- als een seniorenteam voor deze doelgroep.
Push bleef investeren in vernieuwing en opende in januari 2014 het nieuwste ‘AquaPush’ veld.
De groei van de club is indrukwekkend: van 17 leden in 1934 naar 176 in 1954, 500 in 1970, 1.000 in 1994 en ruim 2.500 in 2014. Hiermee is Push uitgegroeid tot een van de grootste en meest toonaangevende hockeyverenigingen van Nederland.
Push Heren 1 begon in oktober 1936 in de officiële competitie in de 3de klasse Zuid. Na een succesvolle periode promoveerde het team in 1939 naar de 1ste klasse Zuid, destijds het hoogste niveau. In 1951 volgde een terugval naar de promotieklasse, maar vier jaar later, in 1955, keerde Heren 1 na een kampioenschap en sterke promotiewedstrijden weer terug in de 1ste klasse.
De jaren daarna kenden ups en downs. In 1960 degradeerde het team opnieuw naar de promotieklasse en in 1967 naar de 2de klasse. Na een periode van vijf jaar in de 1ste klasse volgde in 1978 wederom een degradatie naar de 2de klasse. Ondertussen boekte Heren 2 succes door promotie naar de reserve 1ste klasse.
Een ommekeer kwam in het seizoen 1981-1982, toen Heren 1 kampioen werd en zich weer in de 1ste klasse wist te vestigen. Het absolute hoogtepunt volgde in het seizoen 1993-1994, toen het team promoveerde naar de hoofdklasse, een mijlpaal in de 60-jarige geschiedenis van de club.
Na een afwezigheid van 20 jaar keerde Heren 1 in 2014, onder de inspirerende leiding van Herman Kruis, opnieuw terug op het hoogste niveau: de hoofdklasse.
Dames 1 speelde sinds de fusie in 1942 in de 1e klasse Zuid. Hoewel het team in het seizoen 1963-1964 moeite had om zich te handhaven en na 27 jaar degradeerde, bleef de ambitie hoog. In 1970 volgde een tijdelijke stap naar de 2e klasse, maar het team vocht zich sterk terug. Het seizoen 1980-1981 bracht een hoogtepunt met het kampioenschap en promotie naar de 1e klasse. Slechts een jaar later werd zelfs de overgangsklasse bereikt. De opmars zette door, en in 2003 bereikte Dames 1, mede dankzij trainer Herman Kruis, de hoofdklasse.